Langzamer voortbewegen en koeien weg om natuur te redden en wat te doen met PFAS’en?

Gepubliceerd op 31 oktober 2019 11:13

Behalve het uitkopen van intensieve melkveebedrijven zijn langzamer rijden en langzamer varen directe maatregelen die de politiek voor het Groene Hart voor ogen heeft om uitstoot van stikstof tegen te gaan. Dit moet ervoor zorgen dat de bouwproductie weer op gang kan komen, waarmee, paradoxaal genoeg, meer natuur verloren gaat. Maar de bouw is er nog niet, want plotseling komt daar het probleem van het verbod grond te verplaatsen waarin meer dan 1 microgram per kilo PFAS’en zit.

Een statenlid van Zuid-Holland noemt het in een artikel van Harrie van Opstal in www.AD.nl/Gouda ‘een trein die ergens naartoe rijdt waar we niet heen willen’. Het VVD-statenlid wil snel een brede oplossing om de bouw weer aan de praat te krijgen. De stikstofoxide (stikstof/zuurstof) die vrijkomt in de industrie en het vervoer is niet dezelfde als de ammoniak (stikstof/waterstof) in de landbouw. Het is lastig uit te leggen dat reductie van de ammoniak-uitstoot door boeren de oplossing is tegen de stikstofoxiden-uitstoot door de bouw.

Willen we het probleem dat door bij stikstofverbindingen wordt veroorzaakt in de breedte oplossen, dan is het inkrimpen van de veestapel, die de meeste stikstof genereert wel degelijk een remedie. Beide stikstofbevattende stoffen komen namelijk met neerslag in de grond terecht en fungeren daar als kunstmest. Dat zorgt voor de sterke groei van planten die andere soorten die op schrale grond leven verdringen. De biodiversiteit neemt af; brandnetels bijvoorbeeld overwoekeren ondermeer orchideeën en met die planten verdwijnen ook dieren die van deze planten afhankelijk zijn, maar wel een rol spelen in de kringloop. Op de Hoge Veluwe groeit daardoor nu al gras op de zandverstuivingen (zie foto boven). Vermindering van de veestapel heeft als bijvangst dat er meer gebieden kunnen worden ingericht als waterbergende natuur of akkers die CO2 op nemen. Het Rijksinsituut voor Volksgezondheid en Milieu geeft in Jip en Janneke-taal uitleg over stikstof op de site www.rivm.nl/stikstof

 

PFAS’en

Alle ellende komt in drieën, wordt wel gezegd, dat 'verklaart' wellicht dat na ontdekking van de schadelijke invloed van CO2 en stikstof nu als donderslag bij heldere hemel de PFAS-stoffen uit de lucht vallen, dat zijn zogenaamde poly- en perfluor­alkylstoffen die van nature niet in het milieu voorkomen en niet door de natuur worden afgebroken. Het RIVM onderzoekt nog de risicio’s voor de gezondheid, maar heeft uit voorzorg bepaald dat er niet meer dan een microgram in een kilo grond/bagger mag voorkomen. Als dat zo is, mag de grond of bagger niet worden verplaatst. Catastrofaal voor grondbedrijven, die nu ieder beetje grond of bagger moet laten keuren voor het verplaatst mag worden, zeker omdat de laboratoriumcapaciteit ontbreekt voor de bemonstering. PFAS’en worden ook een catastrofe voor de agrarische sector als het RIVM ontdekt dat deeltjes die op het land zijn beland, een gevaar voor de voedselketen opleveren. Er zijn meer dan 4000 PFAS’en ontwikkeld en die worden gebruikt in industriële toepassingen en ze zitten in smeermiddelen, voedselverpakkingsmaterialen, blusschuim, anti-aanbaklagen, kleding, textiel en cosmetica. Deze stoffen kunnen door emissie bij de fabricage in het milieu terecht zijn gekomen of via de producten waarin ze zijn verwerkt. Onderzoek moet nog uitwijzen welke van deze meer dan 4000 PFAS’en echt gevaar opleveren.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.